پروژه 100 میلیون دلاری برای نزدیک شدن به منظومه خورشیدی

پروژه 100 میلیون دلاری به نام “Breakthrough Starshot Project” که به وسیله یوری میلنر پیشنهاد شده است قرار است برای پرتاب فضاپیماهای بسیار کوچک از لیزرهای بسیار بزرگ استفاده کند. گرچه این مثل یک فیلم تخیلی است ولی شاید تنها راهی باشد که بتوانیم به نزدیکترین منظومه خورشیدی به کره زمین یعنی منظومه Alpha Centauri برسیم. این منظومه با کره زمین حدود 4/37 سال نوری فاصله دارد. یعنی مسافتی نزدیک 40 تریلیون کیلومتر و یا 276000 برابر مسافت زمین به خورشید.

راکتهای معمولی در مدت زمان زندگی بشری قابلیت رسیدن به این منظومه را ندارند. سفرهای درازمدت به سوخت بیشتر نیاز دارند و سوخت بیشتر این فضا پیماها را سنگین تر میکند و سرعتشان کاهش پیدا میکند. بنابر این دانشمندان چند راهکار پیشنهاد کرده اند:

. وقتی Anti Matter و Matter همدیگر رو از بین میبرند انرژی زیادی رها میشود. ولی در حال حاضر فقط مقدار خیلی ناچیزی از این سوخت در دسترس است. حتی برای ساخت یک گرم از این سوخت باید صدها میلیون دلار پول خرج کرد. در ضمن حتی اگر چنین سوختی تهیه شود باز مشخص نیست که چگونه میشود از این سوخت استفاده کرد. تا به حال دانشمندان فقط توانسته اند 16 دقیقه از anti-hydrogen را نگهداری کنند.

. نصب سوخت رآکتورهای اتمی به پشت فضاپیما. ولی این سوخت از کجا انرژی میگیرد و سپس انرژی بیشتری از خود رها میکند؟ و هنوز چندین دهه فاصله داریم تا بتوانیم چنین رآکتور کوچکی را پشت یک راکت سوار کنیم.

. در فیلمهای تخیلی از نیروی الکترومغناطیسم برای تبدیل هیدروژن در فضا به سوخت استفاده میشود. ولی مشکلی که وجود دارد این است که مقدار هیدروژنی که در فضا وجود دارد آنقدر نیست که بتوان از آن برای سوخت استفاده کرد. در ضمن خود دستگاهی که قرار است هیدروژن را از فضا جمع آوری کند مثل یک چتر باعث کاهش سرعت سفینه میشود. باز مشخص نیست که از این سوخت چگونه استفاده خواهد شد.

چندین راه دیگر هم پیشنهاد شده است. ولی واقعی ترین راهی که پیشنهاد شده که به وسیله آن میتوان منظومه های دیگر را از نزدیک مشاهده کرد بادبانهای لیزری در پروژه Breakthrough Starshot هستند. در این روش روی فضاپیما آینه هایی نصب میشود که به وسیله لیزرهای خیلی قوی از روی کره زمین و یا اطراف کره زمین این فضاپیما را به جلو هدایت میکند. گرچه نور به خودی خود فشار زیادی به فضاپیما وارد نمیکند ولی پروژه های قبلی چندین بادبان خورشیدی را امتحان کرده اند و فضاپیماهایی که از طریق نور خورشید هدایت میشوند.

دانشمندان در دانشگاه سانتا باربارا آمریکا محاسبه کرده اند که اگر یک صفح بزرگ لیزری به طول 10 کیلومتر که دور کره زمین میچرخد بین 50 تا 70 گیگاوات قدرت داشته باشد این میتواند یک فضاپیما به اندازه یک نوک انگشت را که وزنش 1 گرم باشد و بادبانی به طول یک متر داشته باشد به 25 درصد سرعت نور برساند. این یعنی که این فضاپیمای کوچک میتواند در 30 دقیقه به مریخ و بعد از 20 سال به منظومه Alpha Centuari برسد. هر کدام از این فضاپیماها یک سفینه کامل خواهند بود که مجهز به دوربین و دستگاه هدایت و دستگاه ارتباط با زمین خواهند بود. و این دستگاه لیزر بزرگ قادر است سالی 40 هزار از این فضاپیماها به فضا بفرستد

این پروژه پیشنهاد داده است که به جای لیزرهای فضایی که دور کره زمین میگردند صفحات بزرگ لیزر میتوانند روی کره زمین قرار بگیرند و از لیزرهای معمولی در سرتاسر دنیا استفاده کنند و به وسیله آینه های محدب که باعث میشوند نورهای لیزر از جو زمین عبور کند فضاپیماها را هدایت کنند. طبق برنامه این پروژه یک سفینه مادر به دور کره زمین فرستاده میشود و این سفینه هزاران سفینه کوچک به فضا پرتاب خواهد کرد

یک مشکل بزرگی که هنوز این پروژه حل نکرده این است که وقتی این فضاپیماها به مقصد رسیدند چطور سرعت آنها را کم کنند! یکی از اعضای این پروژه گفته است که حتی اگر سرعتش کم نشود حداقل از نزدیکی منظومه Alpha Centuari رد میشود و عکسهایش را برایمان میفرستد.

یک مشکل دیگر این است که در مسافتهای خیلی زیاد ممکن است لیزرها تاثیرشان کم شود. عده ای دیگر پیشنهاد کرده اند که از بادبانهای مغناطیسی استفاده شود. بادبانهای مغناطیسی با قدرت یکسان این فضاپیماها را به جلو میراند.

(استفن هاوکینگ چند روز پیش درخواست کرد که 100 میلیون دلار پول برای این پروژه سرمایه گذاری شود)

منبع :Popular science

گروه ايرانيان آمريكا

مترجم : تورنگ بيرنگي 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

x

Check Also

نحوه عجیب صحبت

نحوه عجیب صحبت کردن نماینده مجلس کانادا جنجال به پا کرد !

نحوه عجیب صحبت کردن نماینده مجلس کانادا جنجال به پا کرد : به کار بردن ...